رسول رستاخیز

mehranmahdavy — Sat, 19 Jul 2008 17:12:18 GMT

به گزارش خبرگزاري فارس، «خسرو شكيبايي» بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون ساعت 9 صبح جمعه 28 تير در سن 64 سالگي به علت نارسايي قلبي در بيمارستان پارسيان تهران درگذشت.
«خسرو شكيبايي» در سال 1323 در تهران به دنيا آمد و تحصيلاتش را در رشته بازيگري در دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران به پايان برد. او تا پيش از انقلاب فقط در عرصه تئاتر فعاليت داشت و فعاليت حرفه اي در عرصه سينما را با بازي در فيلم «خط قرمز» (1361، كيميايي) آغاز كرد. اما سرآغاز دوره ي تازه فعاليت بازيگري شكيبايي را بايد فيلم «هامون» (1369، مهرجويي) دانست. او به خاطر بازي در اين فيلم سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول را در هشتمين جشنواره فيلم فجر به دست آورد. او همچنين براي بازي در فيلم «كيميا» (1374، درويش) بار ديگر برنده سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول از سيزدهمين جشنواره فيلم فجر شد. شكيبايي بازي در بيش از بيست و سه فيلم سينمايي و نيز مجموعه‌هاي تلويزيوني متعددي چون «خانه سبز»، «سرزمين سبز» و... را در كارنامه خود دارد.
«خسرو شكيبايي» اخيرا در دومين جشن منتقدان سينمايي، جايزه يكي از برترين بازيگران سي سال سينماي پس از انقلاب را روي صحنه از دستان محمدباقر قاليباف، محمد خزاعي و محمدرضا جعفري‌جلوه گرفت و با ابراز تشكر، صحنه را ترك كرد.

mehranmahdavy — Wed, 24 May 2006 13:50:18 GMT

شد خزان گلشن آشنایی

وقتی خبر تلخ و تکان دهنده سقوط

هواپیمای خبرنگاران همه جا پخش شد

خودمان را گول زدیم....

شاید اشتباه باشد....

شاید مهران نرفته باشد....

شاید گل ما نسوخته باشد...

با خود می گفتیم اگر مهران بیاید تمام

مسیرش را با عطر صلوات و اسپند خوشبو

می کنیم....

سپید ترین یاسها و زیباترین گلها را

سنگفرش قدمهای استوارش می کنیم و

با تمام هر انچه نام زیبایی دارد مجله و

محلهو خانه را آذین می بندیم ...

اما او نیامد ....

پرش سوخت اما پرواز کرد پرواز تا عرش و

ما روز هاست که با یاد و خاطره اش چشمانمان

بلورمی شود و دلمان تنگ و تنگتر ...

مهران(رحمان) میرزایی بی هر گونه

زیاده گویی جز افرادی بود که وجودش

نعمت و نبودش چیزی بیش از نقمت

است .

در آستانه نوروز نه در بین ما بلکه در دل

همه کسانی که او را میشناختند حضور

سبزش خالی است .

دیگر چه می توان گفت ؟

جز اینکه پشت این خصار غم بار سکوت ودر

آستانه بهار آسمان دلمان ابری ابری است .

با همه کسانی که اورامی شناختند

مخصوصا" خانواده محترمش ابراز همدردی

کرده و یاد و خاطره اش را برای ابد

گرامی می داریم .

mehranmahdavy — Tue, 18 Apr 2006 11:22:12 GMT

mehranmahdavy — Sun, 16 Apr 2006 08:25:13 GMT

عکس

mehranmahdavy — Thu, 09 Mar 2006 18:44:18 GMT

mehranmahdavy — Thu, 09 Mar 2006 18:23:18 GMT

تا تو رفتی اين دل من بی تو تنها مانده است

آتشی زين کاروان رفته بر جا مانده است

روزها بگذشت و من در شوق ديدارم هنوز

منتظر چشمم به بازيهای فردا مانده است

طاقت بار فراقت بيش از اينم مشکل است

همتی کاين رهرو کوی وفا وا مانده است

روز و شبها با خيالت گفتگوها کرده ام

زنده مجنون با اميد عشق ليلا مانده است

شوق ديدار تو بر اين دل تسلی ميدهد

زين سبب در اين مصيبتها شکيبا مانده است

در ميان بحر غمها زورق قلبم شکست

قايق بشکسته سرگردان به دريا مانده است

سهم من از گردش دور زمان شادی نبود

بار سنگينی ز ناکامی و غمها مانده است

کاش بودی و ميديدی چه دردی ميکشم

ای طبيب من ؛ مريضت بی مداوا مانده است

اميدوارم خوشتون بياد

mehranmahdavy — Fri, 03 Mar 2006 14:31:18 GMT

اگه ميخواي قلب مهربونتو ازم بگيري، بگير..... اگه ميخواي دستايه گرمتو ازم بگيري، بگير..... اگه ميخواي نگاه نازتو ازم بگيري، بگير..... اگه ميخواي عشق پاکتو ازم بگيري، بگير..... اما....اما.....اما اما تورو خدا احساس منو نسبت به خودت نگیر

mehranmahdavy — Fri, 03 Mar 2006 14:27:18 GMT

آهاي عاشقان ****** آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

mehranmahdavy — Fri, 03 Mar 2006 14:26:18 GMT

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود اهل زمين نبود نمازش شكسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد شيشه بود تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري براي هرتبر تيشه، دسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

mehranmahdavy — Thu, 02 Mar 2006 17:30:18 GMT

هروقت كه دل كسي را شكستيد روي ديوار ميخي بكوب تا ببيني كه چقدر دل شكستي هروقت كه دلشان را بدست آوردي ميخي را از روي ديوار بكن تا ببيني كه چقدر دل بدست آوردي اما چه فايده كه جاي ميخ ها بر روي ديوار مي ماند